| kazus na 17.05.2013 - nr 2 |
| Decyzją z 19 września 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy, powołując się na art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego, nakazał Urszuli B. rozebrać przepust drogowy na działce nr 21/9 w Warszawie przy ul. Potukały 9A. Podaniem z 7 lipca 2009 r. m.in. Danuta S. oraz Marek S., wnieśli o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z 19 września 2006 r., podnosząc, że byli stronami postępowania zakończonego tą decyzję i bez swej winy nie brali w nim udziału. Postanowieniem z 21 lipca 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy, powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., wznowił postępowanie administracyjne zakończone wskazaną wyżej decyzją i następnie decyzją z 17 września 2009 r., powołując się m.in. na art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., uchylił swoją decyzję z 19 września 2006 r. Uzasadniając decyzję z 17 września 2009 r. wskazano, że wystąpiły przesłanki wznowienia postępowania, gdyż z dokumentów przedstawionych przez strony wynika, że w chwili wydania decyzji z 19 września 2006 r. Urszula B. nie była stroną postępowania. Ponadto stwierdzono, że organ administracji przeprowadzi ponownie postępowanie w sprawie z udziałem stron postępowania. Decyzją z 28 stycznia 2010 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie, powołując się na art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., stwierdził z urzędu nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z 17 września 2009 r. przyjmując, że decyzja ta rażąco narusza art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., gdyż wbrew temu przepisowi nie rozstrzyga na nowo o istocie sprawy. Decyzją z 12 marca 2010 r., wydaną na skutek odwołania Marka S., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z 28 stycznia 2010 r. Organ odwoławczy uznał, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z 17 września 2009 r. rażąco narusza art. 148 oraz art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Ten ostatni przepis z tego powodu, o którym wspomniał organ pierwszej instancji, zaś pierwszy ze wskazanych przepisów dlatego, że nie wyjaśniono czy został zachowany termin do złożenia podania o wznowienie postępowania. W skardze skarżący twierdzili, że zaskarżona przez nich decyzja narusza ich prawa, przy czym przedstawiali okoliczności związane z tym, że rozebranie przepustu drogowego uniemożliwi im dostęp do nieruchomości, na których mieszkają. Jako radca prawny zatrudniony w urzędzie obsługującym Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego proszę przygotować odpowiedź na skargę tego organu administracji. |